دستگاه دهلیزی (وستیبولار) حس تعادل در گوش داخلی است که درباره حرکت، سرعت و جاذبه به مغز اطلاع می‌دهد. این دستگاه به کودک کمک می‌کند صاف بنشیند، چشم‌هایش را ثابت نگه دارد و با اطمینان حرکت کند. در این راهنما توضیح می‌دهیم دستگاه دهلیزی چطور کار می‌کند، چه ۴ الگویی در کودکان می‌بینیم، چه زمانی اول باید سراغ پزشک رفت و کدام ۱۰ بازی را می‌توانید در خانه انجام دهید.
آردا، پسر پنج‌ساله، در پارک همیشه سر یک جا می‌ایستاد. وقتی بچه‌های دیگر به سمت تاب می‌دویدند، او به پای مادرش چسبیده بود. برای پایین آمدن از سرسره هم از نردبان برمی‌گشت.
دخترعمویش ایلا درست برعکس او بود. در خانه دقیقه‌ها دور خودش می‌چرخید، از این مبل به آن مبل می‌پرید و هرگز سرگیجه نمی‌گرفت. هر دو خانواده این رفتارها را «فقط خلق‌وخو» حساب کرده بودند.
در واقع رفتار هر دو کودک از یک دستگاه حسی می‌آمد. پس دستگاه دهلیزی چیست و چطور دو تصویر کاملاً متضاد را توضیح می‌دهد؟
دستگاه دهلیزی چیست؟
اول گوش داخلی را مثل یک تراز کوچک تصور کنید. درست کنار اندام شنوایی، مجراهایی پر از مایع و بلورهای بسیار ریز قرار دارند. وقتی سر حرکت می‌کند، این مایع و بلورها هم جابه‌جا می‌شوند.
سلول‌های حسی داخل مجراها بعد پیامی به مغز می‌فرستند. این پیام می‌گوید سر به کدام سمت می‌چرخد، با چه سرعتی حرکت می‌کند و نسبت به زمین کجاست. کل این شبکه همان دستگاه دهلیزی است.
دو ساختار متفاوت در گوش داخلی با هم کار می‌کنند. مجاری نیم‌دایره‌ای چرخش را حس می‌کنند. اندام‌های اتولیت حرکت به جلو و عقب، پایین رفتن آسانسور و کج شدن سر را حس می‌کنند.
پس دستگاه دهلیزی یک حس «پنهان» در کنار پنج حس کلاسیک است. در کاردرمانی دستگاه دهلیزی را یکی از سه حس اصلی می‌دانیم، همراه با لمس و آگاهی از بدن. حس‌های دیگر را در صفحه درمان یکپارچگی حسی معرفی کرده‌ایم.
دستگاه دهلیزی در زندگی روزمره چه کار می‌کند؟
چون دستگاه دهلیزی بی‌سروصدا کار می‌کند، بیشتر خانواده‌ها هرگز به آن فکر نمی‌کنند. اما وقتی دچار مشکل می‌شود، اثرش در حوزه‌های زیادی دیده می‌شود. جدول زیر رایج‌ترین مواردی را که می‌بینیم خلاصه می‌کند.
| حوزه | سهم دستگاه دهلیزی | وقتی دچار دشواری است چه می‌بینید |
|---|---|---|
| تعادل | بدن را صاف و پایدار نگه می‌دارد | زمین خوردن مکرر، ناتوانی در ایستادن روی یک پا |
| کنترل چشم | وقتی سر حرکت می‌کند تصویر را ثابت نگه می‌دارد | گم کردن خط هنگام نوشتن از روی تخته در دفتر |
| تونوس عضلانی | عضلات تنه را آماده نگه می‌دارد | افتادن روی میز، تکیه دادن سر به دست |
| هماهنگی دو سمت بدن | دو سمت بدن را با هم هماهنگ می‌کند | مشکل در پریدن، دوچرخه‌سواری و گرفتن توپ |
| سطح برانگیختگی | مغز را آرام یا بیدار می‌کند | جست‌وجوی دائمی حرکت یا دوری از حرکت |
| توجه و نشستن | ماندن کودک سر جایش را آسان‌تر می‌کند | وول خوردن روی صندلی، زود خسته شدن سر میز |
ما به‌عنوان گفتاردرمانگر به یک ارتباط دیگر هم اهمیت می‌دهیم. کودکی که تمام وقت برای حفظ تعادل زحمت می‌کشد، انرژی کمتری برای گوش دادن و حرف زدن دارد. پس حمایت از وضعیت بدن گاهی توجه او را در جلسه‌ها هم به‌وضوح بهتر می‌کند.
۴ الگوی متفاوت دستگاه دهلیزی
اول این را بدانید: آستانه حرکت در هر کودک فرق دارد. بعضی هرگز سیر نمی‌شوند و بعضی با کوچک‌ترین تکان ناراحت می‌شوند. برای همین وقتی به دستگاه دهلیزی نگاه می‌کنیم، اول می‌پرسیم کودک به کدام الگو نزدیک‌تر است.
| الگو | در خانه چه می‌بینید | رویکرد اول |
|---|---|---|
| جست‌وجوی حرکت | بی‌وقفه می‌چرخد، می‌پرد و سر و ته آویزان می‌شود | استراحت‌های حرکتی برنامه‌ریزی‌شده و شدید در طول روز |
| حساسیت بیش از حد به حرکت | در ماشین یا روی تاب زود حالت تهوع و ناراحتی پیدا می‌کند | حرکت کوتاه و آهسته که خود کودک کنترل می‌کند |
| ناامنی گرانشی | وقتی پاهایش از زمین جدا می‌شود وحشت می‌کند، از پله می‌ترسد | ارتفاع کم، زمین محکم، صبر |
| کم‌پاسخ (ثبت حسی پایین) | کند و خسته به نظر می‌رسد، موقع افتادن دیر واکنش نشان می‌دهد | شروع روز با حرکت ریتمیک و بیدارکننده |
۱. کودک جست‌وجوگر حرکت
کودکانی مثل ایلا فقط با حرکت قوی به شدتی می‌رسند که دستگاه دهلیزی‌شان می‌خواهد. می‌چرخند و سرگیجه نمی‌گیرند. همچنین روی مبل سر و ته آویزان می‌شوند و دقیقه‌ها روی تخت می‌پرند.
متأسفانه دیگران اغلب به این کودکان برچسب «شیطان» می‌زنند. حرکت سوخت دستگاه عصبی آن‌هاست. مقاله ADHD یا جست‌وجوی حسی این تصویر را با ADHD مقایسه می‌کند و تفاوت را روشن می‌کند.
۲. کودکی که به حرکت بیش از حد حساس است
برای این کودکان دستگاه دهلیزی حتی یک حرکت کوچک را مثل یک زنگ خطر بزرگ می‌خواند. پس سفر با ماشین، آسانسور یا وسایل شهربازی زود به تهوع تبدیل می‌شود. بعضی هم از خم کردن سر به جلو یا به عقب بردنش برای شستن مو دوری می‌کنند.
۳. کودک دارای ناامنی گرانشی
آردا دقیقاً همین الگو را داشت. وقتی پاهایش از زمین جدا می‌شد یا سطح زیر پایش عوض می‌شد، ترس شدیدی احساس می‌کرد. پایین آمدن از لبه پیاده‌رو، وارد شدن به ماسه‌بازی و ترامپولین، همه برایش خطرناک بود.
اما اینجا یک نکته مهم هست. این ترس لجبازی یا لوس بودن نیست. در واقع مغز کودک سیگنال ضعیف یا اغراق‌شده‌ای درباره جاذبه دریافت می‌کند و می‌خواهد از خودش محافظت کند.
۴. کودکی که حرکت را متوجه نمی‌شود
این الگو بیشتر از همه از قلم می‌افتد. کودک نه دنبال حرکت است و نه از آن فرار می‌کند. به‌جای آن کند، خواب‌آلود و در فکر به نظر می‌رسد و هنگام افتادن دیر دست‌هایش را جلو می‌آورد.
تنه‌اش هم اغلب شل است و سر میز سرش را به دستش تکیه می‌دهد. مقاله ما درباره کودکان با تونوس عضلانی پایین، هیپوتونی، اغلب با این تصویر هم‌پوشانی دارد.
الگوی کودکتان را در خانه چطور مشاهده کنید؟
برای فهمیدن الگوی دستگاه دهلیزی فرزندتان به ابزار خاصی نیاز ندارید. به‌جای آن، یک هفته یادداشت‌های کوتاه بردارید. یک روز می‌تواند شما را گمراه کند، اما تصویر هفت‌روزه واضح‌تر حرف می‌زند.
هر شب به این پرسش‌ها کوتاه جواب بدهید:
- امروز فرزندم چند بار خودش چرخید، پرید یا سر و ته آویزان شد؟
- روی تاب، سرسره یا در آسانسور چه واکنشی داشت؟
- در سفر با ماشین حالش بد شد یا رنگش پرید؟
- روی پله و کنار لبه پیاده‌رو خواست دستم را بگیرد؟
- سر میز سرش را به دستش تکیه داد یا روی صندلی سر خورد؟
- بعد از یک بازی پرتحرک، آرام‌تر شد یا هیجان‌زده‌تر؟
بعد یادداشت‌ها را کنار هم بگذارید. به این ترتیب تصویر دستگاه دهلیزی را روز به روز می‌بینید.
برای مثال، اگر هر روز چرخیدن و پریدن شدید می‌بینید، فرزندتان احتمالاً به الگوی جست‌وجوی حرکت نزدیک است. در مقابل، تهوع مکرر و دوری از حرکت به حساسیت بیش از حد اشاره دارد.
همین‌طور اگر کودک وقتی پاهایش از زمین جدا می‌شود وحشت می‌کند، ناامنی گرانشی را نشان می‌دهد. و در نهایت، کودکی که همیشه خسته، کند و در فکر است، ثبت حسی پایین را به ذهن می‌رساند.
با این حال بعضی کودکان همزمان دو الگو را نشان می‌دهند. ممکن است کودکی چرخیدن را دوست داشته باشد اما وقتی پاهایش از زمین جدا می‌شود بترسد. پس یادداشت‌هایتان را به ارزیابی بیاورید و با متخصص با هم تفسیر کنید.
در این یک هفته مشاهده، سعی نکنید چیزی به فرزندتان یاد بدهید یا او را به حرکت‌های تازه وادار کنید. فقط ببینید و یادداشت کنید. به این ترتیب بدون تغییر واکنش‌های طبیعی کودک، تصویر واقعی را می‌بینید.
تعادل و حرکت در هر سن: چه انتظاری داشته باشیم
البته هر کودک با سرعت خودش رشد می‌کند. با این حال نقطه‌های عطف تقریبی زیر کمک می‌کنند ببینید معمولاً هر مهارت در کدام مرحله جا می‌افتد.
| سن | مهارت تقریباً مورد انتظار | نشانه‌ای که باید به آن توجه کرد |
|---|---|---|
| ۱۲ تا ۱۸ ماهگی | بدون گرفتن جایی راه رفتن را شروع می‌کند | تا ۱۸ ماهگی مستقل راه نمی‌رود |
| ۲ سالگی | می‌دود، با گرفتن جایی از پله بالا می‌رود | زمین خوردن مکرر، پا گیر کردن روی زمین صاف |
| ۳ سالگی | با هر دو پا می‌پرد، سه‌چرخه سوار می‌شود | هرگز پاها را از زمین بلند نمی‌کند |
| ۴ سالگی | چند ثانیه روی یک پا می‌ایستد، روی تاب تاب می‌خورد | ترس شدید از تاب و سرسره |
| ۵ تا ۶ سالگی | لی‌لی بازی می‌کند، مدت بیشتری روی یک پا می‌ایستد | نمی‌تواند در بازی همسالان شرکت کند |
به‌طور خلاصه، به‌جای تمرکز روی یک مهارت، به تصویر کلی نگاه کنید. مهارت‌های حرکتی درشت را در صفحه مهارت‌های حرکتی درشت با جزئیات توضیح داده‌ایم.
کودکی که دور خودش می‌چرخد: آیا اوتیسم است؟
راستش تقریباً هر هفته این پرسش را از خانواده‌ها می‌شنویم. پاسخ کوتاه این است: چرخیدن به‌تنهایی نشانه اوتیسم نیست. بسیاری از کودکان با رشد معمولی هم چرخیدن، تاب خوردن و سر و ته شدن را دوست دارند.
با این حال چرخیدن را در کودکان اوتیستیک بیشتر می‌بینیم. در این حالت چرخیدن معمولاً راهی برای خودتنظیمی است. به عبارت دیگر، حرکت به کودک کمک می‌کند آرام شود یا بیدار شود.
پس پرسش اصلی خود چرخیدن نیست، بلکه چیزی است که همراهش می‌آید. اگر تماس چشمی، واکنش به اسم، بازی مشترک و گفتار با سن کودک جور است، چرخیدن معمولاً یک ترجیح دستگاه دهلیزی است. هدف حرکت‌های تکراری را در مقاله استیمینگ چیست بررسی کرده‌ایم.
سرگیجه و مشکلات تعادل: اول سراغ پزشک بروید
از طرف دیگر، هر دشواری در تعادل به پردازش حسی مربوط نیست. NIDCD، وابسته به مؤسسه‌های ملی سلامت آمریکا، داده‌های حدود ۱۱ هزار کودک را در سال ۲۰۱۲ بررسی کرد. بیش از ۵ درصد کودکان ۳ تا ۱۷ ساله سرگیجه یا مشکل تعادل داشتند.
در همین پژوهش فقط ۳۶ درصد این کودکان نزد یک متخصص سلامت رفته بودند. علت‌ها شامل عفونت گوش، ضربه به سر، میگرن، مشکلات بینایی و بعضی داروها بود.
پس اگر هر کدام از موارد زیر صدق می‌کند، اول نزد متخصص اطفال و متخصص گوش و حلق و بینی بروید:
- سرگیجه همراه با استفراغ، درد گوش یا ترشح از گوش است
- کاهش شنوایی یا وزوز گوش دیده‌اید
- از دست رفتن تعادل ناگهان یا بعد از یک زمین خوردن شروع شده است
- حرکت‌های غیرارادی و ریتمیک چشم‌ها را می‌بینید
- کودک مهارتی را که قبلاً داشت از دست داده است
چون بنیان‌گذار ما متخصص شنوایی‌شناسی است، به این تفکیک توجه ویژه‌ای داریم. شنوایی و دستگاه دهلیزی همسایه هستند و هر دو در همان گوش داخلی قرار دارند. پس کودکی که عفونت‌های مکرر گوش دارد، به بررسی شنوایی هم نیاز دارد.
۱۰ بازی که در خانه از دستگاه دهلیزی حمایت می‌کنند
البته بازی‌های زیر جای درمان را نمی‌گیرند. اما اگر در طول روز پخش شوند، به دستگاه دهلیزی ورودی منظم و ایمن می‌دهند. پس هر بازی را کوتاه شروع کنید و زمان را با واکنش کودک تنظیم کنید.
- تاب پتو: دو بزرگ‌سال گوشه‌های یک پتو را می‌گیرند و کودک را آرام از این طرف به آن طرف تاب می‌دهند. برای کودک جست‌وجوگر حرکت ریتم را کمی تندتر کنید و برای کودک ترسو پتو را خیلی نزدیک زمین نگه دارید.
- کنده غلتان: روی یک تشک نرم، کودک دست‌هایش را بالای سر دراز می‌کند و به پهلو می‌غلتد. اول فقط دو غلت بزنید.
- راه رفتن حیوانی: یک روز راهرو را با قدم‌های خرس و روز بعد مثل خرچنگی که عقب‌عقب می‌رود طی کنید. بعد جست‌وخیز خرگوش را امتحان کنید. به این ترتیب سر در وضعیت‌های متفاوتی قرار می‌گیرد.
- پریدن روی توپ بزرگ: کودک روی یک توپ بزرگ می‌نشیند و در حالی که کمرش را گرفته‌اید آرام می‌پرد. عضلات تنه و تعادل با هم کار می‌کنند.
- بازی هواپیما: کودک روی شکم می‌خوابد و دست‌ها و پاهایش را از زمین بلند می‌کند. این وضعیت ورودی دستگاه دهلیزی را با قدرت تنه ترکیب می‌کند.
- مسیر مانع با کوسن: کوسن، تشک و یک چهارپایه کوتاه را روی زمین بچینید. کودک روی سطح‌های مختلف مدام تعادلش را تنظیم می‌کند.
- تاب خوردن ریتمیک: با هم روی صندلی گهواره‌ای یا هاموک کتاب بخوانید. تاب خوردن آهسته و یکنواخت بیشتر کودکان را آرام می‌کند.
- سرسره و سطح شیب‌دار: اول نشسته سر بخورید، بعد روی شکم. برای کودک ترسو از یک پله شروع کنید.
- برقص و بایست: تا موسیقی پخش می‌شود کودک می‌چرخد و وقتی قطع می‌شود مثل مجسمه می‌ایستد. این کار چرخیدن را کوتاه و کنترل‌شده نگه می‌دارد.
- بازی‌های سر و ته: روی یک تشک بزرگ، کودک به جلو خم می‌شود و از لابه‌لای پاهایش به شما نگاه می‌کند. این حرکت ساده اندام‌های اتولیت را فعال می‌کند.
برای آردا در هفته اول فقط تاب پتو را انتخاب کردیم. پتو یک کف دست از زمین فاصله داشت و آردا با گفتن «ایست» و «برو» خودش تاب خوردن را اداره می‌کرد. سه هفته بعد، خودش روی تاب نوزادی پارک نشست.
۵ قانون ایمنی
- هرگز کودک را برخلاف میلش نچرخانید و او را به حرکتی که نمی‌خواهد وادار نکنید.
- تا جای ممکن کنترل را به خود کودک بسپارید و وقتی گفت «ایست» فوراً متوقف شوید.
- اگر رنگ‌پریدگی، عرق کردن، خمیازه یا سکسکه دیدید بازی را تمام کنید.
- به‌جای چرخیدن طولانی و بی‌وقفه، نوبت‌های کوتاه با استراحت برنامه‌ریزی کنید.
- بعد از حرکت، یک فعالیت آرام مثل کتاب خواندن روی پای خودتان بگذارید.
قرار دادن این بازی‌ها در ساعت‌های مشخص روز اثرشان را هم بیشتر می‌کند. ساختن چنین برنامه‌ای را قدم‌به‌قدم در مقاله رژیم حسی توضیح داده‌ایم.
حمایت از دستگاه دهلیزی در مدرسه و مهدکودک
کلاس یکی از جاهایی است که مشکلات دستگاه دهلیزی بیشتر از همه خودشان را نشان می‌دهند. از کودکان انتظار می‌رود مدت طولانی بی‌حرکت بنشینند. برای کودک جست‌وجوگر حرکت، این انتظار تقریباً غیرممکن است.
پس پیشنهاد می‌کنیم چند تغییر کوچک را با معلم در میان بگذارید. برای مثال، معلم می‌تواند بین فعالیت‌ها از کودک بخواهد تخته را پاک کند، کتاب‌ها را پخش کند یا یادداشتی را تا دم در ببرد. به این ترتیب کودک نیاز به حرکتش را بدون برهم زدن کلاس برطرف می‌کند.
نشستن هم تفاوت می‌سازد. صندلی‌ای که پاها به زمین برسند، کوسن بادی یا تکیه‌گاه پشت، تنه را راحت می‌کند. در نتیجه کودک انرژی‌ای را که صرف تعادل می‌کرد، به درس می‌دهد.
اما برای کودک با ناامنی گرانشی، چالش اصلی زنگ تفریح است. این کودک از سرسره، دیوار بازی و بازی‌های شلوغ دوندگی دوری می‌کند. پس از معلم بخواهید کودک را هل ندهد و نقطه شروعی کوتاه و ایمن پیشنهاد کند.
به نحوه نشستن فرزندتان هم دقت کنید. بعضی کودکان روی زمین با پاهای باز به دو طرف می‌نشینند تا تعادل آسان‌تر شود. این را در مقاله آیا نشستن به شکل W بد است با جزئیات توضیح داده‌ایم.
دستگاه دهلیزی در کاردرمانی چطور ارزیابی می‌شود؟
در دیدار اول معمولاً اول به حرف‌های شما گوش می‌دهیم. شما بهتر از هر کسی می‌دانید فرزندتان در پارک، در ماشین و در خانه چطور رفتار می‌کند. سپس از یک پرسشنامه نیمرخ حسی برای سازمان دادن این مشاهدات استفاده می‌کنیم.
بعد دستگاه دهلیزی کودک را هنگام بازی در حال کار تماشا می‌کنیم. برای مثال، می‌بینیم روی تاب چطور رفتار می‌کند، چطور روی تیر باریک راه می‌رود و چطور روی یک پا می‌ایستد و توپ را می‌گیرد. حرکت چشم‌ها و مدت بازگشت تعادل بعد از چرخیدن را هم زیر نظر می‌گیریم.
در پایان، در صورت نیاز برای بررسی‌های پزشکی تعادل، شما را به متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می‌دهیم. به این ترتیب برنامه حسی را بدون از قلم انداختن علت پزشکی می‌سازیم. روند کلی ارزیابی را در مقاله ارزیابی کاردرمانی چطور انجام می‌شود می‌توانید ببینید.
روند کار در Çocukla Akademi چطور است؟
در مرکز ما روی دستگاه دهلیزی با تاب‌های آویزان، هاموک، سطح‌های شیب‌دار و سکوهای تعادل کار می‌کنیم. هر جلسه ۴۰ دقیقه است و بر اساس الگوی کودک برنامه‌ریزی می‌شود. برای کودک جست‌وجوگر حرکت ورودی شدید اما هدایت‌شده و برای کودک ترسو قدم‌های کوچک و ایمن انتخاب می‌کنیم.
در پایان هر جلسه یکی دو بازی هم برای خانه به شما می‌دهیم. چند ساعت درمان در هفته با لحظه‌های کوچکی که هر روز در خانه تکرار می‌شوند قوی‌تر می‌شود.
در تمام مسیر هدف‌های دستگاه دهلیزی را با شما تعیین می‌کنیم و هر ماه پیشرفت را مرور می‌کنیم.
برای مثال، هدف ماه اول ممکن است نشستن روی تاب پارک باشد و هدف ماه دوم سر خوردن مستقل از سرسره. جلسات حضوری و در مرکز ما در بیکنت، بیوک‌چکمجه (استانبول) به زبان ترکی یا انگلیسی برگزار می‌شود و برای کودکانی که با هر دو زبان بزرگ می‌شوند، جلسات دوزبانه ترکی و انگلیسی هم داریم؛ جلسه به زبان فارسی نداریم. رویکرد ما را در صفحه کاردرمانی توضیح داده‌ایم.
۴ باور نادرست درباره دستگاه دهلیزی
«کودکی که زیاد می‌چرخد و سرگیجه نمی‌گیرد، مشکلی ندارد»
در واقع این می‌تواند سرنخی در جهت مخالف باشد. اینکه با وجود چرخیدن هرگز سرگیجه نمی‌گیرد نشان می‌دهد دستگاه دهلیزی ورودی کمی ثبت می‌کند. با این حال، فقط از همین نتیجه نگیرید؛ به کل تصویر نگاه کنید.
«اگر می‌ترسد، هل دادنش کمک می‌کند عادت کند»
نه. هل دادن ترس را تقویت می‌کند و اعتماد فرزندتان به شما را تکان می‌دهد. پس همیشه بگذارید پیشرفت با سرعت خود کودک جلو برود.
«تاب فقط برای تفریح است»
البته تاب سرگرم‌کننده است، اما ورودی حسی قوی هم هست. تاب خوردن با ریتم درست بسیاری از کودکان را آرام می‌کند، در حالی که تاب سریع آن‌ها را بیدار می‌کند.
«خودش از این مرحله می‌گذرد»
درست است که در بعضی کودکان با گذشت زمان کمتر می‌شود. اما کودک دارای ناامنی گرانشی می‌تواند سال‌ها ورزش، بازی و دوستی را از دست بدهد. حمایت زودهنگام این سال‌ها را برمی‌گرداند.
پرسش‌های متداول
دستگاه دهلیزی کجاست؟
دستگاه دهلیزی در گوش داخلی و درست کنار اندام شنوایی قرار دارد. از مجاری نیم‌دایره‌ای پر از مایع و اندام‌های اتولیت تشکیل شده است. این ساختارها حرکت و وضعیت سر را به مغز اطلاع می‌دهند.
فرزندم مدام می‌چرخد. آیا این طبیعی است؟
بسیاری از کودکان چرخیدن را دوست دارند و این معمولاً طبیعی است. اما اگر چرخیدن بخش زیادی از روز را می‌گیرد، یا وقتی جلویش را می‌گیرید کودک بسیار پریشان می‌شود، ارزیابی کاردرمانی بخواهید.
برای کودکی که از تاب می‌ترسد چه کار کنم؟
با تابی نزدیک به زمین شروع کنید که پاهایش به زمین برسد. تاب خوردن را در کنترل کودک بگذارید و وقتی گفت «ایست» فوراً متوقف شوید. اگر ترس هفته‌ها ادامه پیدا کرد، از متخصص کمک بگیرید.
آیا ماشین‌زدگی به دستگاه دهلیزی ربط دارد؟
بله، ماشین‌زدگی وقتی پیش می‌آید که اطلاعات گوش داخلی و چشم‌ها با هم جور نیستند. ماشین‌زدگی خفیف در کودکان رایج است. اما اگر فرزندتان حتی در مسیرهای کوتاه هم مکرر استفراغ می‌کند، با پزشکتان صحبت کنید.
آیا دستگاه دهلیزی می‌تواند روی توجه و مدرسه اثر بگذارد؟
می‌تواند. کودکی که برای حفظ تعادل زحمت می‌کشد روی صندلی وول می‌خورد و زود خسته می‌شود. کودکی که هنگام حرکت سر نمی‌تواند تصویر را ثابت نگه دارد، هنگام نوشتن از روی تخته هم خط را گم می‌کند.
مشکل دستگاه دهلیزی را باید کدام متخصص ببیند؟
اگر سرگیجه، شکایت گوش یا از دست رفتن ناگهانی تعادل هست، اول نزد متخصص اطفال و متخصص گوش و حلق و بینی بروید. برای دشواری‌های پردازش حسی، ارزیابی را کاردرمانگر انجام می‌دهد. در بعضی کودکان هر دو مسیر همزمان پیش می‌رود.
هر روز در خانه چقدر بازی دهلیزی انجام دهیم؟
زمان ثابتی برای همه کودکان مناسب نیست. چند استراحت کوتاه پخش‌شده در طول روز معمولاً بهتر از یک جلسه طولانی جواب می‌دهد. واکنش فرزندتان را ببینید و زمان را با درمانگر تنظیم کنید.
آیا ترامپولین برای دستگاه دهلیزی خوب است؟
ترامپولین ورودی دهلیزی قوی می‌دهد و کودکان جست‌وجوگر حرکت آن را دوست دارند. اما ترامپولین یک‌نفره با تور ایمنی انتخاب کنید و همیشه بر کودک نظارت داشته باشید. کودک دارای ناامنی گرانشی را روی آن هل ندهید.
مقاله‌های مرتبط
نشانه‌های کلی دشواری‌های حسی را در مقاله علائم اختلال پردازش حسی جمع کرده‌ایم. برای کودکانی که زیاد زمین می‌خورند، راهنمای کودک ناشی یا اختلال هماهنگی رشدی را ببینید و برای ایده‌هایی که حس‌ها را در خانه تغذیه می‌کنند، مقاله بازی حسی را بخوانید.
منابع
ارقام مربوط به سرگیجه و مشکلات تعادل در کودکی در این مقاله بر اساس منبع زیر است:
- NIDCD (مؤسسه‌های ملی سلامت آمریکا). بیش از ۱ کودک از هر ۲۰ کودک آمریکایی سرگیجه و مشکلات تعادل دارد، ۲۰۱۶. پژوهش: لی، هافمن و همکاران، مجله طب کودکان.
